Maandelijks archief: oktober 2015

JEUGDZORG VERDIEND GROF GELD MET KINDEREN ALS PRODUCT

JEUGDZORG VERDIEND GROF GELD MET KINDEREN ALS PRODUCT (INGEZONDEN)

portrait-317041_640

 

Jeugdzorg verdient al jarenlang grof geld door zoveel mogelijk kinderen zolang mogelijk onder toezicht en uit huis te plaatsen, waarbij de kinderrechters de meningen van jeugdzorg klakkeloos volgen. Jeugdzorg is niet zozeer een overbodige, maar vooral een zeer schadelijke en helaas zeer machtige organisatie.

Uit het recente rapport van de kinderombudsman, “Is de zorg gegrond”, blijkt dat dossiers van jeugdzorgwerkers niet kloppen, vooral een negatiever beeld schetsen van ouders, dat positieve zaken eruit gehaald worden, fouten niet hersteld worden en dat op basis van deze slechte dossiers kinderen onterecht onder toezicht en uit huis gehaald worden. Voor jarenlang, want aan terugplaatsing wordt niet gewerkt. Dit levert Jeugdzorg Nederland veel geld op, maar beschadigt gezinnen levenslang. Die kosten worden niet op jeugdzorg verhaald. Jeugdzorg voelt zich nergens verantwoordelijk voor en legt dit soort rapporten naast zich neer. De kinderombudsman noemt geld terecht “een perverse prikkel”.

Arnold Heertje laakt de werkwijze van jeugdzorg, zeer terecht. Kinderen en ouders worden zeer inhumaan en respectloos behandeld. Omdat Jeugdzorg Nederland niet tegen kritiek kan, zoals iedere beunhaas, heeft Jeugdzorg Nederland Heertje voor de rechter gedaagd, wegens het publiceren van namen van jeugdzorgwerkers in zijn nieuwe boek. Want hoewel Jeugdzorg zelf het niet nauw neemt met de privacy en zelf namen publiceert, wil men niet dat een ander dat doet. Heertje wil dat diegenen, die meeste ingrijpende beslissing, die men binnen jeugdzorg klakkeloos neemt, namelijk diep ingrijpen in het gezin, daar persoonlijk verantwoordelijk voor gesteld worden. Terecht. Jeugdzorg wilde een gesloten zitting, zoals ook veel ouders krijgen, maar Heertje ging daar niet mee akkoord. Hoe meer publiciteit over hoe Jeugdzorg werkelijk is, hoe beter.

De publieke tribune zat dan ook vol en Heertje kreeg groot applaus. Dat zou niet gebeurd zijn als Jeugdzorg met respect met gezinnen omgaat.

M.J.

 

06.30.2014

Link

 

Advertenties

Als de Heere de opvoeding moet overnemen

Als de Heere de opvoeding moet overnemen

tumblr_mgvyhkBqtH1s26h66o1_500

De moeder: ‘Mijn hele leven draaide om mijn kinderen en toen waren ze opeens weg.
Een streng gelovig echtpaar heeft acht kinderen, die allen uit huis werden geplaatst. Het voornaamste bezwaar van Bureau Jeugdzorg: de ouders zetten God op de eerste plaats, en niet hun kinderen.

Ongeveer zeven jaar geleden stopte Lucas van Vliet, een getrouwde man en vader van acht kinderen, met zijn succesvolle baan als makelaar. Lucas en zijn vrouw waren inmiddels diep gelovig. Hij werd ‘boodschapper’ voor God, dominee in de eigen, huiselijke parochie. In de kleine gemeenschap in de Randstad waar zij wonen, leeft het gezin sindsdien van giften uit zijn predikbeurten, terwijl er soms financiële garantstellingen bijkomen. Kinderbijslag en zorgverzekeringen weigeren deze bevindelijk gereformeerden, zoals zij worden genoemd.

Ondervoed
Hun jongste kind, een meisje, is inmiddels vijf. Vier maanden na haar geboorte werd zij na tussenkomst van de rechter uit huis geplaatst. De reden was dat de ouders vanwege hun geloofsovertuiging weigerden om het meisje extra voeding te geven toen borstvoeding ontoereikend bleek. Volgens de Raad voor de Kinderbescherming was de baby bij de opname in het ziekenhuis stervende, of was er in elk geval sprake van een voor haar levensbedreigende situatie.

Het ziekenhuis ontkrachtte die suggestie naderhand meerdere malen en stelde verder dat de baby geen ernstige pijn had geleden. Door een juiste bijvoeding ging het weer gauw goed met het aanvankelijk erg magere kindje, constateerde de behandelende arts. Gesprekken om de ouders ertoe te bewegen het meisje bijvoeding te blijven geven, leidden echter tot niets.

De rechter besloot hierop haar uit huis te laten plaatsen. Inmiddels zijn vader en moeder Van Vliet het ouderlijk gezag over dit meisje voor altijd kwijt. De vader erkent, na afloop van een van de vele rechtszittingen rond het gezin, meteen dat hij schuld had aan dit voorval en zich hiervoor aanhoudend verantwoordelijk voelt. “Ik heb toen een fout gemaakt en dat zal ik altijd heel erg blijven vinden. Hiervoor heeft de Heere ons boete gedaan.”

Geldgebrek
Het oudste kind van het gezin, een jongen, is achttien. Hij is ondernemend, zelfbewust en volgt een particuliere opleiding aan een businessschool en werkt tussen zijn studie door in een mooi stadshotel. Drie jaar geleden werden hij en zijn overige zes broers en zusjes die nog thuis woonden, uit huis geplaatst. Dat gebeurde na een melding van een familielid bij het Alarm- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK). Het bewuste familielid meende dat het gezin, mede door het grotendeels wegvallen van zijn inkomstenbron, voedsel tekortkwam. Er volgde onderzoek van Bureau Jeugdzorg (BJz).

Gas en elektriciteit waren een paar weken uit geldgebrek afgesloten geweest. Naaste bemiddelde familieleden stelden zich hierna voor onbepaalde tijd schriftelijk garant voor verdere, eventueel noodzakelijke financiële aanvulling. Het leed was echter geschied en de kinderrechter gaf, tot ongeloof van de ouders, Jeugdzorg toestemming om de kinderen elders onder te brengen.

Psychiatrisch onderzoek
Uit de rechterlijke beschikking: “De kinderrechter acht het onbegrijpelijk dat de vader (en de moeder), al dan niet op bevel van God, een situatie waarin de gezondheid en andere belangen van hun kinderen worden bedreigd, in stand houden.” De rechter gaf verder aan dat zij ‘evenals BJz aannemelijk acht dat bij de vader sprake is van een psychiatrische problematiek’. Om die vast te stellen, gaf de rechter vader Van Vliet in overweging een psychiatrisch onderzoek te ondergaan.

Nog minderjarig tekende de oudste zoon beroep aan tegen zijn uithuisplaatsing en die van zijn broers en zussen. Hij beriep zich onder meer op een rapport dat de ambulante spoedhulp voor jeugdzorg STEK in opdracht van Bureau Jeugdzorg had opgemaakt. Na onderzoek in het gezin schreef STEK dat de opvoeding de ouders erg ter harte ging, dat de kinderen vrolijk waren en dat er vaak aardappels, groenten en vlees op tafel kwamen.

Ook de onderwijzers van de verschillende scholen benadrukten dat de kinderen niet tekortkwamen en op verjaardagen trakteerden. De geloofsbelevenis van de ouders speelde volgens de leerkrachten geen rol. Er waren in de klassen wel meer leerlingen met een sterk godsdienstige achtergrond, zeiden zij. ‘Het gezin heeft geen verdere hulpverlening nodig’, schreef STEK in de, mede door BJz ondertekende, eindrapportage.

Kort hierop verzocht BJz niettemin de zeven kinderen uit huis te plaatsen. De kinderrechter stemde hiermee in en stelde in haar overwegingen ‘in het bijzonder dat het de ouders vrij staat om hun geloof te beleven zoals zij wensen, en dat hun levenshouding wordt gerespecteerd, ook als zij daarmee ervoor kiezen de vervulling van basisbehoeften afhankelijk te maken van goddelijke ingevingen bij de vader’. Echter: ‘De ouders zouden niet in deze procedure betrokken zijn als zij de reële kans op ernstige beproevingen die aldus ontstaat, slechts voor zichzelf namen. De ouders nemen echter voor hun kinderen de kans voor lief dat zij letterlijk en figuurlijk in de kou komen te staan.’

Stabiele thuissituatie
De oudste zoon ging tegen deze beslissing in beroep en op 10 juni 2009 stelde het gerechtshof hem in het gelijk. Hij mocht terug naar huis. Dit tot zijn grote vreugde want, had hij voor het hof gezegd: “Onze ouders geven heel veel aandacht aan hun kinderen en hebben gezorgd voor een warme, stabiele thuissituatie vol liefde en genegenheid. (…) Onze ouders verdienen een groot compliment. Als ik nu een roos bij mij had, dan ging die naar mijn moeder.”

Het hof stelde in zijn voor de zoon gunstige beschikking dat onvoldoende was gebleken dat de zedelijke of geestelijke belangen, dan wel zijn gezondheid, ernstig werden bedreigd in de thuissituatie. Ook schreef het hof: ‘De ouders zijn zeer wel in staat de kinderen een stabiele en veilige opvoedingssituatie te bieden. Het heeft de zoon, ook in de jaren dat de vader besloot zich te wijden aan het predikantschap, geenszins ontbroken aan basisbehoeften. Het enkele feit dat eenmaal het gas en de elektra afgesloten zijn geweest, maakt dit niet anders. Ook in die situatie was er een warme maaltijd, werd er gezorgd voor warm water om zich te wassen en werd kleding gewassen. Een tijdelijk ongemak rechtvaardigt allerminst een ingrijpende maatregel als een uithuisplaatsing.’

Het beroep had de oudste zoon ingesteld mede namens zijn jongere broers en zusjes. Als niet belanghebbende werd hij echter niet ontvankelijk verklaard. Hierop is de jongen naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens gestapt, een procedure die nog loopt.

Brief
Bureau Jeugdzorg schreef naar aanleiding van de beschikking van het hof een brief aan de ouders. Hierin werd uiteengezet dat de gunstige beslissing voor de oudste zoon geen betrekking mocht hebben op de andere kinderen. Doorslaggevend hiervoor was, volgens BJz, dat de ‘ouders menen dat zij niet verantwoordelijk zijn voor de basisbehoeften voor de kinderen waardoor de basis voor ontwikkeling wankel is’.

Ook schreef BJz: ‘Ouders leven (in grote mate) geïsoleerd van de buitenwereld, zij laten zich bij uitsluiting leiden door God.’ En: ‘Kinderen komen bij de ouders niet toe aan het ontwikkelen van een eigen identiteit omdat ouders van hen verwachten dat zij op dezelfde manier leven, namelijk alles volgens de gedachte van God.’ Ten slotte: ‘Het enige doel voor ouders is om in de geestelijke wereld voor God te komen. Dat heeft als risico dat ouders geen inzicht hebben in wat de kinderen nodig hebben om zich goed te ontwikkelen.’

Weer terug
De oudste zoon is al weer ruim twee jaar thuis en zijn even intelligente zusje van zestien heeft zich onlangs net als hij met succes ‘teruggeprocedeerd’. De derde, een jongen van vijftien die zeven talen leert – waaronder Chinees – is als het aan hem ligt, hard op weg te volgen. Hij vestigde begin oktober wellicht een nationaal record door als jongste Nederlander ooit een rechtbank te wraken. Die stap nam hij, omdat hij elk vertrouwen in zijn bijzonder curator heeft verloren en de oorspronkelijke rechters, naar het oordeel van de jongen, onvoldoende zijn belang hebben afgewogen bij hun beslissing geen andere curator aan te wijzen.

Lucas van Vliet en zijn vrouw procederen zelf niet om hun kinderen terug te krijgen en een ander noodlot – ontheffing uit de ouderlijke macht – te voorkomen. Zij menen dat dit niet hoeft en dat God ervoor zal zorgen dat de kinderen terugkomen. Het liefst willen zij hun kinderen weer thuis hebben. Maar, zeggen zij, het is de Heere die voor hen zal zorgen.

“God is liefde”
Tijdens een huisbezoek van twee psychologen van het Ds. G.H. Kerstenonderwijscentrum, juli vorig jaar, zei de vader: “God is liefde. Ik mishandelde mijn kinderen niet. Ik heb ze in liefde behandeld. Het snijdt door me heen als ik merk dat de kinderen van me verwijderd raken door het verblijf elders. Ik aanvaard de opvoedingsplicht voor honderd procent en daar mogen ze mij op aanspreken.” De moeder zei: “Mijn hele leven draaide om mijn kinderen en toen waren ze opeens weg. Pijnlijk. De Heere bestuurde dat zo. Hoop doet leven. Ik geloof dat ze terugkomen. Wij moeten echter Gods tijd afwachten.” De vader en de moeder samen: “Wij verlangen echt naar onze kinderen.”

Bureau Jeugdzorg stelde eerder over de opvoeding: ‘Ouders hebben het gevoel te moeten kiezen tussen God en de kinderen, terwijl dit nimmer een keuze zou mogen zijn. Kinderen dienen te allen tijde op de eerste plek te komen’. Voorts werd gesteld: ‘Ouders zijn doorgeslagen in hun geloof, waardoor Bureau Jeugdzorg vreest dat er niet langer sprake is van gezond geloof, maar van psychiatrische problematiek.’ En: ‘De liefde van de ouders voor de kinderen is sterk. Bureau Jeugdzorg heeft dit nooit in twijfel getrokken. Alleen is het wel zo dat, ondanks het feit dat ouders veel van hun kinderen houden, zij alle overwegingen en zorgen bij God neerleggen en daar zelf niet een beslissing in nemen of zorg voor dragen. Hierdoor is er geen veilige en stabiele leefomgeving voor de kinderen.’

De vader liet zich eind 2008 gedurende twee weken uitvoerig onderzoeken in een kliniek van de GGZ. Hij gaf hiermee gehoor aan het indirecte verzoek van de rechtbank. In het eindrapport wordt hij omschreven als een goed verzorgde, zeer net geklede en in zijn gedragingen zeer kalme man. De conclusie van de GGZ is dat hij zich ‘in zijn leven vanwege extreme geloofsovertuigingen volledig laat leiden door de weg waarvan hij denkt dat God die voor hem heeft gebaand’. De psychiaters achten hem volledig ‘wilsbekwaam met betrekking tot de keuze voor zijn manier van leven’. Een verplichte opname of behandeling zijn niet aan de orde, waar bij hem geen psychiatrische of andere stoornissen zijn vastgesteld.

Hereniging
De oudste zoon spant zich dagelijks in om het gezin weer bij elkaar te brengen. Niet alleen met juridische procedures, tot aan het Europese Hof toe, maar ook richtte deze zoon klachtbrieven aan de president van de Hoge Raad en aan een rechtbankpresident. De laatste antwoordde dat het hem oprecht speet niets te kunnen doen. ‘Ik wens jou en je broers en zusjes, voor wie je zo bewonderenswaardig opkomt, het allerbeste toe’, besloot de president van de betrokken rechtbank zijn bijzondere brief.

De naam Van Vliet is op verzoek van de betrokken familie uit overwegingen van privacy gefingeerd, evenals de voornaam van de vader.

Verwaarlozing
Bureau Jeugdzorg benadrukt in een reactie op het dossier van de familie Van Vliet dat het onder toezicht stellen en uithuisplaatsen van kinderen altijd met toestemming gebeurt van de rechter. Religie alleen is nooit het uitgangspunt om kinderen bij hun ouders weg te halen. Het gaat, zegt een woordvoerster, om de risico’s die de geloofsbeleving van ouders kan hebben voor de ontwikkeling en belangen van hun kinderen. De ingrijpende maatregelen die zijn genomen in het gezin van de familie Van Vliet zijn ‘puur de gevolgen van het gedrag van de vader’, zegt de woordvoerster. “Het komt er feitelijk op neer dat hij niet omkijkt naar zijn kinderen. Hierdoor loopt de ontwikkeling van de kinderen gevaar.”

http://www.trouw.nl/tr/nl/4656/Jeugdzorg/article/detail/3028623/2011/11/11/Als-de-Heere-de-opvoeding-moet-overnemen.dhtml

Jeugdhulp zonder drang en dwang(?) Kosten

tumblr_nw6bevNNKH1u2neyco1_500
JEUGDHULP ZONDER DRANG EN DWANG
Erik Gerritsen 21 apr 2015

3 reacties
We zijn er bij Jeugdbescherming Regio Amsterdam trots op dat we er, met behulp van een door onze gezinsmanagers zelf ontwikkelde nieuwe generiek gezinsgerichte werkwijze, in combinatie met een intensief professionaliseringsprogramma, in zijn geslaagd om kwetsbare kinderen veiliger te laten opgroeien en tegelijkertijd het aantal ondertoezichtstellingen en gedwongen uithuisplaatsingen met tientallen procenten terug de dringen.
Hoewel het terugdringen van het aantal dwangmaatregelen nooit een doel op zich mag zijn, heeft het vinden van oplossingen voor kinderen in de knel zonder dat daar dwangmaatregelen aan te pas hoeven komen een eigenstandige grote waarde. Dwangmaatregelen gaan altijd gepaard met strijd en die strijd belemmert het vinden van de beste oplossingen voor kinderen in de knel, nog los van de daarmee gepaard gaande hogere kosten.

Het einde van de daling van het aantal ondertoezichtstellingen en gedwongen uithuisplaatsingen is nog niet in zicht, al zal de daling waarschijnlijk wel gaan afvlakken. In de rest van Nederland is overigens nog forse winst te boeken, zoals blijkt uit het samenwerkingsverband tussen Jeugdbescherming Regio Amsterdam en de collega’s van Intervence in Zeeland die op weg zijn naar vergelijkbare resultaten. Wel lopen we tegen de grenzen aan van wat we als Jeugdbescherming op eigen kracht kunnen realiseren. (Geldtekort!?) Ook hebben we nog steeds een fors aantal gezinnen in zorg in drangkader. Veel minder invasief dan het dwangkader getuige onze cliënttevredenheid van gemiddeld een 7,5, (;-) ????) maar soms toch ook ervaren als dwang in een formeel vrijwillig jasje. Overigens hebben we de huidige resultaten ook mede kunnen realiseren door steeds betere samenwerking met de sociale wijkteams van gemeenten en door het beschikbaar komen van meer passend en tijdig zorgaanbod van onze collega instellingen voor jeugdhulpverlening, waardoor probleemsituaties minder vaak onnodig escaleren.

Als we in het kader van de transformatie van de jeugdhulp de droom van jeugdhulp zonder drang en dwang zo dichtbij mogelijk willen brengen is er dus meer nodig dan alleen de jeugdbescherming verder op orde brengen. Het succes van Jeugdbescherming Regio Amsterdam is in de kern te danken aan een combinatie van compromisloos sturen op de bedoeling en blijvend investeren in professionalisering door van leren (reflectie in actie) de nieuwe routine te maken. Die gouden combinatie zie ik nog veel minder scherp terug in de sociale wijkteams. Ja, er zijn proeftuinen gerealiseerd, maar beste praktijken zijn uitgerold in plaats van ingerold en tijd voor wekelijkse reflectie en kwestiemanagement (escaleren van knelpunten naar management en bestuurlijk niveau) is om budgettaire redenen niet of nauwelijks beschikbaar. Het succes van Jeugdbescherming laat zien dat dat penny wise pound foolish is. Als de sociale wijkteams op hetzelfde hoge professionele niveau zouden gaan werken als de teams bij Jeugdbescherming dan ben ik er van overtuigd dat het aantal zaken dat aan ons wordt overgedragen nog substantieel verder kan dalen, zodat ook minder drang nodig is. We helpen de sociale wijkteams er graag mee in de inmiddels goede traditie om onszelf minder nodig te maken. Onze Jeugdbescherming Akademie (met de k van kind) staat te trappelen, met trainers die als gezinsmanager ook zelf nog dagelijks met hun poten in de modder staan.

De tweede manier om met nog veel minder drang en dwang toe te kunnen in de jeugdhulp, betreft het realiseren van nog veel meer onorthodox aanbod dan nu al wordt geboden, wat ook nog eens goedkoper is dan het huidige aanbod. Meeleefgezinnen kunnen net voor dat stukje extra veiligheid zorgen waardoor ondertoezichtstelling niet nodig is. Betaalbare voorschoolse en kinderopvang kan in veel gevallen een acceptabel alternatief zijn voor uithuisplaatsing of intensieve opvoedondersteuning en geeft ouders ook de ruimte aan hun eigen ontwikkeling te werken, bijvoorbeeld gericht op het vinden van werk, waardoor ook aan het wegwerken van schulden kan worden gewerkt. Jeugdhulpverleners op de scholen in plaats van werkend vanuit eigen kantoren ont zorgt docenten, verbetert de kwaliteit door betere samenwerking tussen onderwijs en jeugdhulp, voorkomt onnodige escalatie en bespaart huisvestingskosten.

Intensieve flexibele opvoedondersteuning van 10 tot 30 uur in de week voorkomt veel duurdere uithuisplaatsingen. Kangoeroe woningen waarbij licht verstandelijk beperkte ouders naast de gezinshuiswoning wonen waar hun kinderen door professionals worden opgevoed zijn goedkoper dan uithuisplaatsingen. Gezinshuizen zijn zo veel beter dan grote residentiële instellingen dat terecht van in huis plaatsen in plaats van uit huis plaatsen wordt gesproken(Principe is wel hetzelfde!).

Gesloten jeugdzorg zonder hekken waar jongeren gewoon uit weg kunnen lopen, soms vergezeld van een hulpverlener die gewoon bij hen blijft, of die ze begeleidt naar een “time out” huisje, maar waar ze in ieder geval op elk moment weer terug mogen komen, alles in dienst van terugkeer naar het gewone leven, is effectiever kunnen en leidt tot kortere trajecten dan in de traditionele gesloten jeugdzorg. En zelfs voor de grote justitiële jeugdinrichtingen wordt nu terecht nagedacht over kleinschalige alternatieven in de vorm van forensische pleegzorg. Dat scheelt alleen al een hoop negatieve “peer” invloed.

De derde manier is om eerder in de keten van escalatie in te grijpen. Vechtscheidingen zouden in een veel eerder stadium dan nu veelal het geval (direct in de vorm van een omgangsondertoezichtstelling na jaren van escalerende juridische strijd) door de Raad voor de Kinderbescherming of de familierechter (of zelfs al via school) moeten worden aangemeld bij de sociale wijkteams voor hulp, op een moment dat de loopgraven nog niet meters diep zijn gegraven. Leerplichtzaken als gevolg van ontbrekend passend onderwijs moeten door het onderwijs worden opgelost in plaats van via de Jeugdbescherming. De vader die zijn baan kwijt raakt, aan de alcohol raakt en vervolgens zijn vrouw en kinderen gaat slaan, moet weer zo snel mogelijk een baan krijgen zonder dat hij eerst van zijn alcoholisme is genezen. Het schuldsaneringssysteem dat geen oplossing biedt voor de meest kwetsbare gezinnen moet op de schop, om te voorkomen dat schuldenproblematiek allesoverheersend blijft en daardoor onvermijdelijk tot dwangmaatregelen leiden en inzet van dure jeugdhulp die het ene oor in en het andere oor weer uit gaat. Adequate huisvesting moet met voorrang beschikbaar komen voor op straat gezette gescheiden/alleenstaande moeders met kinderen en (netwerk)pleeggezinnen die bereid zijn te verhuizen naar dichtbij waar de biologische ouders wonen.

Kortom, de ontwikkelingen met betrekking tot de nieuwe Jeugdbescherming zijn veelbelovend, maar niet voldoende om de ambitie van blijvend veilig opgroeiende kinderen zonder drang en dwang dichterbij te brengen. Daarvoor is het nodig dat de professionaliseringbeweging zich als een olievlek verder verspreidt in het jeugdhulpnetwerk. Excellent professioneel werkende jeugdbeschermers zijn met al hun ervaring met betrekking tot de meest complexe gezinnen bij uitstek in staat om vingers op zwakke schakels te leggen en mee te helpen om die schakels sterker te maken (Andersom principe?). Maak dus gebruik van hun kennis en ervaring en hun bewezen drive om zichzelf overbodig te maken.(Vast!) Maak gebruik van ze niet alleen als gezinsmanager, maar ook als trainer en adviseur voor medewerkers van sociale wijkteams en inkoopadviseur voor onorthodox aanbod.

Erik Gerritsen
http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/opinie/columns/jeugdhulp-zonder-drang-en-dwang.9471634.lynkx

Zo berekende antinjz.nl dat de uhp’s (uithuisplaatsingen) 1,2 miljard euro per jaar kosten. Deze berekening is gebaseerd op de cijfers van 2011. Niet meegenomen zijn de eigen bijdrages die de ouders moeten betalen voor zo’n uhp. Dit kan oplopen tot € 131,12 per maand (zie hier). Het is dus een ware industrie dat jeugdzorg.
http://www.jraa.nl/civielrecht/uithuisplaatsing-uhp

Pleegouders verdienen:
Basisbedrag
Het basisbedrag is een genormeerde onkostenvergoeding voor de opvoeding en verzorging van een
pleegkind. Het bedrag is afhankelijk van de leeftijd van het kind en wordt jaarlijks geïndexeerd op
basis van de consumenten prijsindex ‘alle huishouden’ van het CBS. Voor 2015 variëren de bedragen
van €17,66 per dag (510 per maand ongeveer! Kregen alleenstaande moeders dit maar voor hun kinderen!) voor 0 t/m 8 jaar tot €21,70 per dag voor 18 jaar en ouder. (654 per maand)
Pleegouders worden geacht van dit basisbedrag de kosten te betalen die normaliter gemoeid zijn met
onder meer: voeding, kosten van woninginrichting, verwarming e.d., lichamelijke verzorging, zak- en
kleedgeld, deelname aan maatschappelijke activiteiten zoals sport en ontspanning, reiskosten (bijvoorbeeld
voor school of weekendbezoek aan de ouders), kleine onderwijskosten (zoals pennen, agenda en
schriften), ziektekosten en kosten voor een WA-premie als het pleegkind op de WA-polis van de pleegouders
staat.
Als een pleegkind tijdelijk niet in het pleeggezin verblijft, kan de pleegzorgaanbieder besluiten dit
basisbedrag tijdelijk te verlagen.
Vereniging van Nederlandse Gemeenten 7
Toeslagen
De regeling schrijft voor dat de pleegzorgaanbieder dit genormeerde basisbedrag in een drietal gevallen
mag verhogen met een toeslag van maximaal €3,51 per dag (prijsniveau 2015).
1. als het pleegkind in een crisissituatie met spoed wordt geplaatst bij de pleegouder (maximale duur
van de toeslag is vier weken)
2. bij drie of meer pleegkinderen, vanaf het derde en volgende pleegkind
3. als het pleegkind een verstandelijke, zintuiglijke of lichamelijke beperking heeft
Bij situatie 1 en 2 dient de pleegzorgaanbieder slechts te beoordelen of er sprake is van deze situatie.
Als dat het geval is, heeft de pleegouder recht op de gehele toeslag. Bij situatie 3 stelt de pleegzorgaanbieder
de hoogte en duur van de toeslag vast. De pleegzorgaanbieder bepaalt redelijkerwijs welke
kosten noodzakelijk zijn en of deze door het basisbedrag worden gedekt of dat er op grond van een
andere regeling een vergoeding kan plaatsvinden. Stapelen van toeslagen is mogelijk; pleegouders
kunnen recht hebben op meerdere toeslagen.
Gemeenten dienen rekening te houden met deze toeslagen bij het vaststellen van het tarief pleegzorg.
Specifiek voor pleegkinderen met een beperking zal een hoger budget dan vorige jaren gereserveerd
moeten worden in verband met het wegvallen van de TOG (Tegemoetkoming Ouders van thuiswonende
Gehandicapte kinderen). Deze tegemoetkoming kon ook worden aangevraagd door pleegouders.
Biologische ouders met een gehandicapt kind kunnen in 2015 dubbele kinderbijslag aanvragen. Dit
geldt niet voor pleegouders aangezien zij geen recht hebben op kinderbijslag. Om te kunnen inschatten
in welke mate het beroep op de bijzondere kosten door het wegvallen van de TOG zal stijgen, is het van
belang om te weten om hoeveel gehandicapte kinderen het in uw gemeente gaat. Pleegzorgaanbieders
kunnen deze cijfers opleveren.
Vergoeding van bijzondere kosten
In de praktijk kan het voorkomen dat pleegouders noodzakelijke bijzondere kosten voor hun pleegkind
maken die niet uit het basisbedrag of een van de toeslagen kunnen worden voldaan.
Onder noodzakelijke bijzondere kosten worden door de wetgever in ieder geval verstaan:
• ‘incidentele hoge medische kosten die niet op grond van een andere regeling vergoed worden’
• ‘reiskosten in verband met de omgangsregeling waarvoor het basisbedrag redelijkerwijs niet
toereikend is’
• ‘de kosten voor een aanvullende ziektekostenverzekering’
De praktijk wijst uit dat pleegouders met veel meer noodzakelijke bijzondere kosten voor een pleegkind
te maken krijgen. Een overzicht vindt u in paragraaf 4 van deze handreiking.
Alleen noodzakelijke bijzondere kosten, die niet verhaald kunnen worden bij de onderhoudsplichtige
ouders en die niet op grond van een andere regeling vergoed kunnen worden, komen voor vergoeding
in aanmerking.
Pleegvergoeding bij een pleegkind ouder dan 18 jaar
In principe kunnen kinderen tot 18 jaar pleegzorg krijgen. Regelmatig hebben pleegkinderen na hun
18de jaar nog behoefte aan ondersteuning en begeleiding, zeker als er sprake is van een beperking.
Ze kunnen dan tot hun 23ste jaar een beroep doen op voortgezette hulpverlening.

Bij justitiële plaatsingen wordt een aantal bijzondere kosten vergoed. Bijzondere kosten zijn: onderwijskosten, de kosten voor een (brom-)fiets voor het pleegkind, een brilmontuur of contactlenzen of de kosten voor een identiteitsbewijs.

Per 1 januari 2015 is artikel 5.3 van de Regeling Jeugdwet d.d. 19 december 2014 van kracht. FlexusJeugdplein onderzoekt nog welke consequenties dit heeft.

Oude regeling:
Genoemde tegemoetkomingen zijn uitsluitend mogelijk ná toestemming van Bureau Jeugdzorg/de plaatsende instantie, en zijn niet automatisch van toepassing bij pleegoudervoogdij.

Aangezien het soms een aantal weken kan duren voordat de aanvragen zijn afgehandeld, is het raadzaam om tijdig met Bureau Jeugdzorg contact op te nemen. Gebruik voor het declareren van de overige kosten het Declaratieformulier overige kosten.

Bij een plaatsing in het vrijwillige kader zijn de ouders aansprakelijk voor de noodzakelijke kosten die niet uit de pleegvergoeding betaald kunnen worden.

Paspoort of Europese identiteitskaart (bij pleegkinderen ouder dan 12 jaar)
Een Eoropese identitietskaart verdient de voorkeur. Wanneer een paspoort noodzakelijk is, zal dit gemotiveerd moeten worden. Een nieuw identificatiebewijs wordt alleen vergoed wanneer de geldigheidsduur van het oude is verstreken.

Kleding
Eenmalig wordt maximaal een bedrag van € 250,- vergoed als het gaat om een eerste uithuisplaatsing of een permanente plaatsing bij een pleeggezin na meerdere wisselingen. De vergoeding is niet van toepassing op crisisopvang.

Fiets, bromfiets, helm en verzekering
Wanneer de jeugdbeschermingsmaatregel niet langer duurt dan drie jaar, is eenmalig een bedrag beschikbaar voor de aanschaf van een (brom)fiets en wel als volgt:
• maximaal € 150,- voor pleegkinderen jonger dan 12 jaar
• maximaal € 350,- voor pleegkinderen van 12 tot 18 jaar.

Wanneer de maatregel langer duurt dan drie jaar, is nogmaals een bedrag van €100,- danwel € 350,- beschikbaar, afhankelijk van de leeftijd van het pleegkind. Het beschikbare bedrag mag eventueel over meerdere aanschaffingen worden verdeeld.

Brilmontuur
Voor de aanschaf van een brilmontuur voor een pleegkind krijgt u maximaal één keer per twee jaar € 70,- vergoed, eventueel te verdelen over meerdere aanschaffingen. De brillenglazen worden vergoed door de zorgverzekeraar. Er wordt vanuit gegaan dat zogenaamde onbreekbare brillenglazen worden aangeschaft, tenzij medische indicatie zich daartegen verzet. In dat geval kunnen bij breuk nieuwe glazen worden vergoed.

Contactlenzen
Wanneer aan een pleegkind van 16 jaar en ouder nog niet eerder contactlenzen zijn verstrekt, komen deze als volgt in aanmerking voor een vergoeding:
– zonder medische indicatie tot een maximum van €140,-
– met medische indicatie tot een maximum van € 365,-
De bedragde kunnen eventueel over meerdere aanschaffingen verdeeld worden.

Bedplassen
Als een kind van 5 jaar of ouder lijdt aan Enuresis Nocturna, kan een opslag van €0,50 per dag worden gegeven op de pleegvergoeding. De vergoeding wordt telkens toegekend voor een bepaalde periode, en vervalt zodra er van het ongemak geen sprake meer is.

Begrafenis/Crematie
De kosten voor een begrafenis kunnen op bescheiden schaal worden vergoed. Niet in aanmerking voor vergoeding komen kosten voor een grafsteen.

Advocaatkosten
Deze kosten kunnen in aanmerking komen voor een vergoeding.

Vergoedingen onderwijskosten

Als uw pleegkind 18 of ouder is

http://www.fjppleegzorg.nl/kenniscentrum/financien/vergoeding-overige-kosten/

UNDERCOVER BIJ ZORGBOERDERIJ

Vanaf 22 minuten uitzending over zorgboerderij

http://embed.kijk.nl/?width=500&height=283&video=wmZffwvoooF

http://embed.kijk.nl/?width=500&height=283&video=wGgNMPpeu94f

UNDERCOVER BIJ ZORGBOERDERIJ

Undercover in Nederland infiltreert bij zorgboerderij om misstanden aan de kaak te stellen

MOLENSCHOT – Een medewerker van het SBS6-programma Undercover in Nederland is maandenlang geïnfiltreerd geweest bij zorgboerderij De Hoge Aard in Molenschot. Hij deed dit volgens de televisiezender om misstanden aan de kaak te stellen.

Zorgboerderij De Hoge Aard vangt kwetsbare kinderen en jongvolwassenen met onder meer psychische problemen op. De boerderij verzorgt dagbestedingen en verblijf voor tenminste negen kinderen.

Een medewerker van Undercover in Nederland woonde maandenlang bij de zorgboerderij. Hij ging volgens SBS6 op zoek naar bewijs om vermeende misstanden aan te tonen. Dit zou tot een schrijnend beeld en tot schokkende conclusies leiden.

‘Ik wil hier weg’
Programmamaker Alberto Stegeman van Undercover Nederland schoof donderdagavond aan bij Pauw. Daar vertelde hij dat hij al ruim een half jaar met het onderzoek bezig is. Volgens hem is het ‘schrijnend’ wat er speelt bij zorgboerderij De Hoge Aard. Pauw had de zorginstelling om een reactie gevraagd, maar die wilde niet inhoudelijk op de zaak reageren.

Moeder Anja Goutziers wiens zoon is opgenomen in de zorgboerderij vertelde over haar zoon die er zit. “Hij wordt daar geestelijk en lichamelijk mishandeld. Hij is zelfs met een bezem geslagen.” In Pauw werd ook een geluidsfragment ten gehore gebracht. Daarin vertelt haar zoon dat hij het daar niet meer volhoudt: “Ik wil hier gewoon weg, zo snel mogelijk.”

‘We wachten uitzending af’
SBS6 laat bij monde van een woordvoerster weten dat de zender verder geen details wil geven over de uitzending, die zondag op tv verschijnt. Ook De Hoge Aard wil voorlopig niets kwijt.

“Het klopt dat een medewerker maanden bij ons woonde. Hij vertrok medio september”, vertelt Matthé Hoogeboom. “We willen de uitzending afwachten voordat we een inhoudelijke reactie geven.”

Externe bronnen
Overigens ontkent Hoogeboom dat er iets mis is bij de zorgboerderij. Volgens hem zijn de aantijgingen in de uitzending allemaal gebaseerd op externe bronnen.

Daarnaast benadrukt Hoogeboom dat Jeugdzorg en een arts hebben aangegeven dat de verleende zorg aan alle eisen voldoet.

 

http://www.omroepbrabant.nl/?news/2376481213/Undercover+in+Nederland+infiltreert+bij+zorgboerderij+om+misstanden+aan+de+kaak+te+stellen.aspx

 

Verklaring van zorgboerderij de Hoge Aard

DONDERDAG 15 OKTOBER 2015

Foto_René_van_Hoof

In de uitzending van donderdagavond was te zien hoe Alberto Stegeman in zijn programma ‘Undercover in Nederland’ de misstanden in zorgboerderij de Hoge Aard aan het licht brengt. Wij hebben de boerderij om een reactie gevraagd en ontvingen onderstaande schriftelijke verklaring:

De Directie van de Hoge Aard herkent zich in het geheel niet in de aantijgingen die door het programma van Alberto Stegeman zijn opgetekend. De heer Stegeman heeft zijn programma gebaseerd rond de verklaringen van meerdere personen, waaronder een ex-medewerker en een ex-vrijwilliger waar de Hoge Aard niet verder mee wilde, dan wel kon werken. Soortgelijke verklaringen zijn eerder geuit aan het adres van Bureau Jeugdzorg Noord-Brabant. In 2014 hebben Bureau Jeugdzorg en de Inspectie voor de Gezondheidszorg onderzoek gedaan naar de Hoge Aard.De Hoge Aard is een kleine zorgboerderij waar kinderen worden geplaatst met verschillende gedragsproblemen en soms ook ernstige beperkingen. Naar aanleiding van de aankondiging van het programma van Alberto Stegeman heeft Bureau Jeugdzorg nogmaals indringend onderzoek gedaan naar de veiligheid van de kinderen. De conclusie is dat De Hoge Aard voor de kinderen een veilig en therapeutisch goed verblijf is.

Wij betreuren het ten zeerste dat door alle publicaties en media-aandacht de kinderen onder grote druk komen te staan en dat is juist niet wat ze nodig hebben. In recente gesprekken met een vertrouwensarts hebben de kinderen gezegd dat ze het goed naar hun zin hebben op de Hoge Aard. En dat werd ook nog eens duidelijk tijdens een bijeenkomst georganiseerd door de gemeente Gilze en Rijen met de burgemeester en familie en betrokkenen. Kortom: de “bevindingen” zoals Stegeman die presenteert komen wat ons betreft niet overeen met de realiteit. Wij voelen ons daarbij gesteund door de onderzoekbevindingen van BJZ en IGZ als ook daar uitlatingen van kinderen zelf in de richting van een onafhankelijke vertrouwensarts.

Wij hebben met Alberto Stegeman gesproken en hem verzocht om niet over te gaan tot het uitzenden van allerlei aantijgingen die niet kloppen. Wij hopen dat hij hier gehoor aan geeft.

//media-service.vara.nl/player.php?id=347547

http://pauw.vara.nl/nieuws/de-verklaring-van-zorgboerderij-de-hoge-aard-1

MOLENSCHOT – Bureau Jeugzorg ziet geen aanleiding in te grijpen bij zorgboerderij Hoge Aard in Molenschot. Enkele cliënten en oud-medewerkers hebben forse kritiek op de opvang.

Mishandeling
Volgens hen worden jongeren die daar permanent verblijven niet verantwoord verzorgd, was soms sprake van mishandeling en werden ze ‘getiranniseerd’ door de eigenaars, Sandra Burgemeester en haar partner Gerda de Waal.

De gemeente Gilze en Rijen, Bureau Jeugdzorg en de landelijke Inspectie voor de Jeugdzorg zien er na recente onderzoeken van af om in te grijpen bij De Hoge Aard. Zij hebben gesproken met jongeren die er verblijven, bewindvoerders en mentoren.

Undercover in Nederland
Matthé Hoogeboom, sinds medio dit jaar ad-interim werkzaam bij de Hoge Aard, spreekt van een lastercampagne. “De aantijgingen zijn volledig ongegrond.” In het programma Undercover Nederland besteedt journalist Alberto Stegeman binnenkort aandacht aan de zorgboerderij. Hij liet een medewerker enkele maanden infiltreren door er een kamer te huren. De programmamakers willen nog niet inhoudelijk op de uitzending vooruit lopen. Daarin komen onder anderen een moeder van een van de cliënten en een oud-medewerker aan het woord.

Bij de zorgboerderij verblijven momenteel vier jongeren en een jongvolwassene, daarnaast zijn er vier jongeren in dagbehandeling.

http://www.bd.nl/regio/tilburg-e-o/gilze-en-rijen/jeugdzorg-laat-zorgboerderij-hoge-aard-in-molenschot-ongemoeid-1.5339639

WAT MOETEN WE, ALS ZELFS ZIEKENHUIZEN NIET VEILIG ZIJN VOOR KINDEREN !!!

hospital

WAT MOETEN WE, ALS ZELFS ZIEKENHUIZEN NIET VEILIG ZIJN VOOR KINDEREN !!!

Kinderarts Radboudumc opgepakt om kinderporno

Een 39-jarige arts van de Kinder Intensive Care van het Radboudziekenhuis in Nijmegen is opgepakt op verdenking van het bezit van kinderporno. De arts werd maandag gearresteerd. Het ziekenhuis heeft hem volgens de politie inmiddels op non-actief gesteld.

De politie informeerde het Radboudumc op 11 september over de verdenking. Het ziekenhuis heeft de betreffende arts toen direct op non-actief gesteld. De politie kan nog niets zeggen over de omvang van de kinderporno en waar het vandaan komt. ”We zijn het nog aan het onderzoeken”, aldus een woordvoerder.

kinderpornografie108_v-contentgross

Er zijn nog geen aanwijzingen dat er een relatie is tussen de bij de arts gevonden kinderporno en zijn werk in het ziekenhuis. Het Radboudumc beaamt dit in een verklaring.Rechercheurs van het team Bestrijding Kinderporno en Kindersekstoerisme (TBKK) verhoren de verdachte nu.

Het ziekenhuis meldt op de eigen website dat de betrokken kinderintensivist sinds november 2011 werkzaam in het team van kinderintensivisten is en bekend staat als een bekwaam en kundig arts.

Het Radboudumc heeft ouders of verzorgers van kinderen die vanaf november 2011 tot nu op de Kinder IC hebben gelegen per brief geïnformeerd. Daarin is een telefoonnummer opgenomen, voor als patiënten of ouders behoefte hebben aan persoonlijk contact.

Het ziekenhuis zegt alle medewerking te geven aan het onderzoek van politie en Openbaar Ministerie.

http://www.voordelachvaneenkind.nl/wat-moeten-we-als-zelfs-ziekenhuizen-niet-veilig-zijn-voor-kinderen/

Undercover in Nederland infiltreert bij zorgboerderij om misstanden aan de kaak te stellen

Undercover in Nederland infiltreert bij zorgboerderij om misstanden aan de kaak te stellen

MOLENSCHOT – Een medewerker van het SBS6-programma Undercover in Nederland is maandenlang geïnfiltreerd geweest bij zorgboerderij De Hoge Aard in Molenschot. Hij deed dit volgens de televisiezender om misstanden aan de kaak te stellen.

Zorgboerderij De Hoge Aard vangt kwetsbare kinderen en jongvolwassenen met onder meer psychische problemen op. De boerderij verzorgt dagbestedingen en verblijf voor tenminste negen kinderen.

Een medewerker van Undercover in Nederland woonde maandenlang bij de zorgboerderij. Hij ging volgens SBS6 op zoek naar bewijs om vermeende misstanden aan te tonen. Dit zou tot een schrijnend beeld en tot schokkende conclusies leiden.

‘Ik wil hier weg’
Programmamaker Alberto Stegeman van Undercover Nederland schoof donderdagavond aan bij Pauw. Daar vertelde hij dat hij al ruim een half jaar met het onderzoek bezig is. Volgens hem is het ‘schrijnend’ wat er speelt bij zorgboerderij De Hoge Aard. Pauw had de zorginstelling om een reactie gevraagd, maar die wilde niet inhoudelijk op de zaak reageren.

Moeder  Anja Goutziers  wiens zoon is opgenomen in de zorgboerderij vertelde over haar zoon die er zit. “Hij wordt daar geestelijk en lichamelijk mishandeld. Hij is zelfs met een bezem geslagen.” In Pauw werd ook een geluidsfragment ten gehore gebracht. Daarin vertelt haar zoon dat hij het daar niet meer volhoudt: “Ik wil hier gewoon weg, zo snel mogelijk.”

‘We wachten uitzending af’
SBS6 laat bij monde van een woordvoerster weten dat de zender verder geen details wil geven over de uitzending, die zondag op tv verschijnt. Ook De Hoge Aard wil voorlopig niets kwijt.

“Het klopt dat een medewerker maanden bij ons woonde. Hij vertrok medio september”, vertelt Matthé Hoogeboom. “We willen de uitzending afwachten voordat we een inhoudelijke reactie geven.”

Externe bronnen
Overigens ontkent Hoogeboom dat er iets mis is bij de zorgboerderij. Volgens hem zijn de aantijgingen in de uitzending allemaal gebaseerd op externe bronnen.

Daarnaast benadrukt Hoogeboom dat Jeugdzorg en een arts hebben aangegeven dat de verleende zorg aan alle eisen voldoet.

Zondag bij SBS6
De uitzending van Undercover in Nederland is zondagavond 18 oktober om half tien bij SBS6.

Omroep Brabant 

DELEN: Nieuwe jeugdwet begin van totale controle over je gezin en kinderen

DELEN: Nieuwe jeugdwet begin van totale controle over je gezin en kinderen

jeugdzorg

Dat wordt het motto van de gemeentes die zich straks zullen bezighouden met de invoering van de nieuwe Jeugdwet.

De overheid heeft het ‘achter de voordeur’ komen opnieuw ontdekt en omarmd als instrument om nog meer grip op burgers te krijgen.

Iets waar eigenlijk relatief weinig aandacht aan wordt geschonken is dat er in het aankomende jaar dramatische toestanden kunnen en zullen ontstaan voor (alleenstaande) ouders met kinderen in de bijstand en eigenlijk voor alle alleenstaande ouders omdat zij doelwit zullen worden van een “regisseur” van de gemeente die zal bepalen wat wel of niet goed is voor hun kinderen.

Wij ontvangen dan ook regelmatig berichten van lezers die zich, terecht, zorgen maken over hun toekomst en die van hun kinderen in 2015.

Zoals bij de meesten bekend zal zijn wordt Jeugdzorg per 1 januari aanstaande overgeheveld van de overheid in Den Haag naar de gemeentes.

Wat zorgelijk is, is de manier waarop de overheid dit concept probeert te “verkopen” op hun website.

“Met de Jeugdwet worden – vanaf 1 januari 2015 – gemeenten bestuurlijk en financieel verantwoordelijk voor alle jeugdhulp en de uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering. Gemeenten zijn beter in staat om – op basis van de specifieke situatie van het kind – maatwerk te leveren en verbinding te leggen met zorg, onderwijs, werk en inkomen, sport en veiligheid. Daarbij zal meer nadruk komen op preventie, eigen kracht en demedicaliseren, allemaal met het uitgangspunt ‘1 gezin, 1 plan, 1 regisseur’.”

Vooral het woord “preventie” maar ook “1 gezin, 1 plan, 1 regisseur” doen het ergste vrezen.

Een ander heel zorgelijk aspect van de nieuwe Jeugdwet is het volgende:

“De nieuwe Jeugdwet, die per 1 januari 2015 ingaat, maakt het mogelijk om in bepaalde gevallen minderjarigen op te sluiten in de gesloten jeugdzorg zonder tussenkomst van de rechter”.

Dus, per 1 januari gaat Jeugdzorg over naar de gemeentes die hier absoluut geen kaas van hebben gegeten. Zij zullen bevoegdheden gaan krijgen die zover gaan dat ze zelfs zonder tussenkomst van de rechter kinderen, in ieder geval voorlopig, bij hun vader en moeder vandaan kunnen halen. Ouders hebben dan het recht om hun kind via de rechtbank in een later stadium terug te proberen te claimen.

Volgens de richtlijnen zoals die door de centrale overheid op hun website worden gepromoot moet de gemeente per gezin gaan zorgen voor een “regisseur”, een voogd of iemand met een andere welluidende titel.

De hele strategie van de overheid schijnt erop gericht te zijn dat regisseurs van de gemeente veel sneller dan tot nu toe het geval was, “een blik achter de voordeur kunnen werpen”. Wanneer ze dat eenmaal heben gedaan, vinden ze altijd wel een reden om zich intensief te gaan bemoeien met het lot van de achter die voordeur aanwezige kinderen.

Zo kun je bij de inleiding van een module VMO, genaamd Outreachend werken van de Hogeschool van Amsterdam, het volgende lezen:

“Nog geen tien jaar geleden was het volslagen ongepast en niet professioneel om mensen (‘cliënten’) ongevraagd te benaderen. Inmiddels buitelen de teams die ‘Eropaf’ gaan en niet rusten voor zij een indringende blik ‘achter de voordeur’ geworpen hebben al op het tuinpaadje, in het portiek of op de galerij over elkaar heen. De overheid heeft het ‘achter de voordeur’ komen opnieuw ontdekt en omarmd als instrument om grip op de burgers te krijgen. Door indringend achter de voordeur te (laten) komen en zich daar vergaand met de levens van burgers te bemoeien, eigent de overheid zich de leefwereld van burgers weer toe”.

De vraag is dan ook, wanneer en hoe snel kun je als ouder(s) een dergelijke gemeenteregisseur op de stoep verwachten?

Waarschijnlijk eerder dan je denkt.

Wanneer bijvoorbeeld uit de gemeentelijke administratie blijkt dat jij je kind niet laat vaccineren dan zal dit zeker een “blik achter de voordeur” rechtvaardigen.

Wanneer je kind regelmatig te laat op school komt, zal er een blik geworpen dienen te worden en ook zeker wanneer jij van mening bent dat jouw kind niet blootgesteld hoeft te worden aan alle seksuele opvoedingspraktijken (indoctrinatie) die tegenwoordig op de basisscholen als norm tellen.

En zo zijn er nog talloze andere voorbeelden te bedenken waardoor men bij de gemeente van mening is, dat je als ouder afwijkend gedrag vertoont en dat er ingegrepen dient te worden. Bijkomend nadeel voor de ouder is dat de gemeente vaak veel meer inzicht heeft in de persoonlijke omstandigheden van ouders dan de rijksoverheid.

In feite is het een geniale zet van de rijksoverheid. Want op deze manier en met de uitschakeling van de rechter, zullen er veel meer kinderen worden opgevoed volgens de “staatsnorm”. Want wie zich als ouder niet gedraagt, loopt een groot risico dat zijn of haar kind van de ene dag op de andere door een gemeenteambtenaar onder de arm wordt meegenomen.

Parallel aan deze strategie loopt een ander deel van het plan en dat is zorgen dat alleenstaande ouders in de bijstand niet voldoende geld meer krijgen om voor hun kinderen te kunnen zorgen.

Want de gemeenten hoeven per 1 januari aanstaande geen rekening te houden met kosten die alleenstaande ouders met kinderen hebben en zullen dan ook het bedrag uitbetalen aan deze mensen dat gelijk staat aan het bijstandsbedrag voor alleenstaanden.

Van de huidige tien kindregelingen zullen er zes vervallen, zoals bijvoorbeeld aanvullende bijstand voor alleenstaande ouders. Wel bestaat de mogelijkheid voor deze ouders om een zogenaamde combinatiekorting aan te vragen bij de belastingdienst, maar dit telt alleen voor mensen met kinderen tot twaalf jaar. Dit compenseert het enigszins maar bij lange na niet voldoende.

Zo vertelt een vrouw met een kind dat ze op dit moment 1079 Euro krijgt, maar dat dit straks terug gebracht zal gaan worden naar 772 Euro. Hetgeen in de praktijk betekent dat ze niet meer zelfstandig kan wonen en haar huis uit moet.

Dit betekent dan ook weer dat veel alleenstaande ouders niet langer in staat zij om voor hun kinderen te zorgen, wat dan voor de gemeenteregisseur weer aanleiding zal zijn om een heel dringende blik achter de voordeur te werpen.

Kortom, het heeft er alle schijn van dat de gelegaliseerde kinderroof in het nieuwe jaar tot ongekende hoogte zal stijgen.

Ook komen we terecht in eenzelfde soort situatie als waar de mensen achter het vroegere IJzeren Gordijn leefden. In een permanente staat van angst, voor alles en iedereen, voor het geval iemand een kleine misstap (in de ogen van de overheid dan) zou melden bij de autoriteiten.

In dat kader zullen scholen ook gevaarlijke plekken worden voor ouders. Want scholen en gemeenten zullen ongetwijfeld onderling informatie gaan uitwisselen over ouders die een blik achter de voordeur nodig hebben. Zo kan een kleine onenigheid met bijvoorbeeld de schoolleiding al snel aanleiding worden tot een klop op de voordeur van een gemeenteregisseur.

Hebben jullie ook zo’n moeite met ademhalen?

Al geruime tijd schrijven wij over de stuitende (kinderroof) realiteit binnen ons Nederlandse (en buitenlandse) Jeugd”zorg” systeem.

Ook wij vragen ons al langere tijd af af hoe dit allemaal zomaar ongestraft kan blijven voortbestaan? We deden bizarre ontdekkingen.
Ons artikel eerder deze week deed veel stof  opwaaien hieronder een stuk van niburu die de problemen  nog eens perfect uitlegt.

“Er zijn op deze website intussen al talloze artikelen verschenen over Bureau Jeugdzorg, de dubbele agenda en de schijnbaar onaantastbare machtspositie die dit instituut vertegenwoordigt.”

Ons onderzoek versterkt de inhoud van deze boodschap en bevestigt onomstotelijk de onaantastbaarheid van Jeugdzorg gesteund daarin door politie en Justitie.

In een persoonlijk gesprek vorige week met de strijdlustige Karen Schrier die momenteel ook meegezogen wordt in de duivelse stroom van Jeugdzorg, noemde zij terloops de naam van een instantie: ESAR. Zij vertelde dat mensen van die organisatie zonder aankondiging of voor haar bekende reden zomaar voor de deur stonden en kwamen praten over de “problemen” met een van haar dochters. Wie bent u? Hoe weet u wat en óf er iets speelt? Wie heeft u gestuurd? Hele redelijke vragen op het moment dat je door een onbekend iemand benaderd wordt op je thuisbasis over privacy gevoelige familie-aangelegenheden.

Ook wij hadden nog nooit gehoord van ESAR. Dit was de aanleiding voor onderzoek wat uiteindelijk tot verhelderende inzichten heeft geleid. ESAR is een regionaal/gemeentelijke (Flevoland) vestiging die onderdeel uitmaakt van een landelijk systeem met de naam VIR(Landelijk Verwijsindex Risicojongeren). Onder minister Rouwvoet (Christen Unie, Jeugd en Gezin 2007-2010, kerntaak: integraal beleid mogelijk maken voor Jeugd en Gezin) werden vele landelijke systemen ingevoerd zoals een nationaal netwerk van gemeentelijke (inloop) Centra voor Jeugd en Gezin (CJG’s) en het Elektronisch KinddossierJeugdgezondheidszorg (EKD JGZ) ten behoeve van landelijke uitwisseling van gegevens op het gebied van de jeugdgezondheidszorg. Consultatiebureau-artsen en verpleegkundigen van de jeugdgezondheidszorg houden het EKD JGZ bij en gebruiken het bij elk contact voor registratie en informatie.

Blijf lezen, de stof lijkt saai en mogelijk nog gecompliceerd ook maar uiteindelijk is het nodig om te begrijpen hoe dit fijnmazige duivelse web is gesponnen.

Andere beleidszaken van minister Rouvoet waren ondermeer het kindgebonden budget, terugdringing van kindermishandeling, voorkoming van jeugdcriminaliteit en hetOuderschapsplan. Dit laatste betreft De Wet bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding, opgesteld samen met het ministerie van Justitie en in november 2008 door de Eerste Kamer goedgekeurd, en is een verplicht te volgen plan bij echtscheidingen waar kinderen mee zijn gemoeid. Elke beweging die je maakt is geregistreerd en wordt gemonitord.

Eerlijk gezegd vinden wij dit een krankzinnig lange lijst met bemoeizuchtige, controlerende, teveel met elkaar verweven en intimiderende wetgeving. Meest vreselijke is dat over het belangrijkste amper publiekelijk werd en wordt gesproken en er geen wettelijk grondslag voor is ondanks dat die indruk wel gewekt wordt: VIR.

Rouvoet heeft zich binnen de vormgeving van dit landelijke systeem volledig en alleen laten adviseren en leiden door Ella Kalsbeek (link loopbaan), voorzitter van Stuurgroep Kalsbeek bedoeld om “Actieplan Professionalisering Jeugdzorg” vorm te geven en vele andere (voorzitters- en controlerende) funkties heeft binnen jeugd en criminaliteit gerelateerde instanties. Over haar kunnen we minstens zo’n lange verhandeling houden als hierboven over Rouvoet. Voor de leesbaarheid doen we dat niet. Vanwege haar werkzaamheden als staatssecretaris binnen Justitie en asiel (COA) en immigratie is zij een goede bekende van de van kindermisbruik verdachte voormalig secretaris Generaal van Justitie Joris Demmink. Dit is nog maar een speldenprikje vergeleken met het scale aan overlappende werkzaamheden wat deze beide mensen met elkaar hebben (gehad).

De grote vraag die altijd blijft branden omtrent de monsterlijke kinderrooforganisatie genaamd Jeugdzorg is “Hoe doen ze het en hoe komen ze ermee weg”.

Het blijkt dat de Stuurgroep Kalsbeek een PRIVE clubje is wat gesponsored wordt door het ministerie van Veiligheid en Justitie (lees: Demmink en consorten) en VWS (Volksgezondheid, Welzijn en Sport). Echter, de inmiddels gedecentraliseerde gemeentelijke (non-overheid) Jeugdzorginstellingen door heel Nederland, allemaal aangesloten op VIR, zijn verplicht 2x per jaar te rapporteren over hun voortgang aan deze privé-organisatie. Vinger aan de pols zullen we maar zeggen.

De pedofiele kinderroof in Nederland wordt in een web van regionale, gemeentelijke en uiteindelijk via 1 landelijk systeem, gecoördineerd. Het is een meertrapsraket. Elke instelling in Nederland met een sociaal maatschappelijke funktie gerelateerd aan jongeren tot 24 jaar, moet verplicht melding maken in bovengenoemde regionale/gemeentelijke systemen (zoals ESAR) die allemaal overkoepelend zijn aangesloten op VIR. Ook scholen dus. Maar ook bijvoorbeeld de Kinderbescherming.

Door middel van een landelijke verwijsindex kunnen de gemeenten ondersteund worden in hun samenwerking bij het signaleren van en de hulpverlening aan jongeren in de leeftijd tot en met 23 jaar die in hun lichamelijke, psychische, sociale of cognitieve ontwikkeling bedreigd raken of zijn.

„Dit systeem moet voorkomen dat hulpverleners langs elkaar heen werken,” legt Karin Eijgenraam, onderzoekster bij het Nederlands Jeugd Instituut, uit aan een journalist vanDagblad Trouw in augustus 2008. Zij adviseerde destijds het ministerie over het signaleringssysteem.

Iedere organisatie die op enigerlei wijze ook maar iets te maken heeft met een kind of jong volwassene in de leeftijd 0-23 jaar maakt meldingen over deze mensen in een systeem wat gekoppeld is aan een landelijk netwerk met de naam VIR, wat voorgezeten wordt door iemand onder privé titel, waar geen controlerend orgaan voor bestaat en die wettelijk aan niemand verantwoording hoeft af te leggen. Sterker nog, er ís geen wetgeving die betrekking heeft op dit hele proces! Daarover wordt gemeld dat dat nu, nu alles al is geïmplementeerd, vormgegeven zal worden. Wat ons betreft een illegaal zootje wat opereert buiten de wet om, in handen van privépersonen met de ultieme macht, groter dan die van de ouders zelf, over ALLE kinderen en jong volwassenen tot en met 23 jaar in Nederland. Dan wordt daar binnenkort de tussenkomst van rechters ook nog uit weggesneden en het bal is compleet. Niets is dan meer zichtbaar.

Als je kind wordt aangemeld in dit systeem dan is er geen verplichting dit aan de ouders/verzorgers te melden. Je weet dus niet of je wel of niet in dat systeem zit. Bovendien is vaak niet te herleiden wie de melding deed. Als iemand je gegevens invoert en je staat er al in vanwege een of meerdere eerdere meldingen dan worden de verschillende meldersgegevens onmiddellijk gekoppeld en treden de partijen in contact met elkaar over jouw kind. Je weet nog steeds van niets. Dat proces woekert buiten ieders gezichtsveld voort, inclusief eventuele fouten die daarbij worden gemaakt. En zo heb je dan ineens bezoek aan je deur (net als Karen Schrier) van een “hulpverlener” en ben je zonder dat je dat zag aankomen op een dag je kind simpelweg kwijt. Weggeroofd door de Nederlandse kindermafia onder de ontzielende leiding van de Demminks en Kalsbeeken van deze wereld.

Opmerkelijk hieraan is bovendien dat je kind gedurende de aanloop naar het hoogtepunt, de gelegaliseerde roof, onder jouw verantwoordelijkheid valt zoalang hij/zij minderjarig is. Er wordt een loopje genomen met de privacy van jouw kind want er is nooit toestemming gegeven dat de gegevens in die database mochten worden verwerkt. Dat is onwettelijk.

Waar het op neerkomt is dat er een fijnmazig netwerk is gecreëerd waar allerlei mensen van goede en kwade wil in samenwerken, wat een duivelse agenda dient. Er is niet formeel bekend wie er precies in die database kan of wie erin is aangemeld. Niemand oefent controle uit en er is geen wettelijke grondslag. Alleen díegenen die er wijzer van worden, zoals hongerige kindermisbruikers, zijn feilloos op de hoogte. Probleem hierbij is ook dat telkens als er ergens een melding wordt gedaan er elders in het systeem een rood vlaggetje omhoog gaat. Dat teken alarmeert weer een volgende instantie die op basis daarvan weer handelt enzovoorts. Op die manier wordt subtiel en vanaf een heel vroeg stadium stapsgewijs duidelijk waar de zwakke plekken zitten; de probleemgevallen en de kwetsbare groepen. Let maar eens op bij die gezinsdrama’s… bijna altijd is Jeugdzorg betrokken of is er sprake van een (juridisch) gevecht om de kinderen tussen de ouders. Op deonafhankelijkheid van rechtbanken hoef je dan als ouders ook niet te rekenen, ze zijn namelijk zelf betrokken.

Lieden van kwade wil kunnen via dit ingenieuze systeem ongestoord hun personeel op pad sturen, bij jou laten aanbellen en je kinderen van je afnemen.

Geen haan die ernaar kraait! een prettige dag.

 

Bronnen:

Niburu.co

Trouw

Volkskrant (+portret Kalsbeek)

Nederlands Jeugd Instituut

Klokkenluideronline

Demminkdoofpot

Database Parlement&Politiek

Rijks overheid

Landelijk VIR website

MartinVrijland

VIR Midden Nederland

ESAR

thetruth4you

http://stopdebankiers.eu/delen-nieuwe-jeugdwet-begin-van-totale-controle-over-je-gezin-en-kinderen/#comment-4068